27 oktober 2013

Belastingstelsel: de mens centraal, niet de financiële sector

-Heerhugowaard
Belastingen zijn van groot belang om de voorzieningen in stand te houden zoals we ze nu kennen. En dus ook de voorzieningen in Heerhugowaard.
In Heerhugowaard hebben we in grote mate te maken met hoe men dit in Den Haag “regelt”. Wat is nu precies de visie van onze “Haagse” collega’s. Vergeten de sociaaldemocraten de menselijke maat? Of is de visie juist met de mens als uitgangspunt. Lees hieronder de visie van Ed Groot en Henk Nijboer, woordvoerders financiën van de tweede kamerfractie.

De Nederlandse economie gaat door een diep dal. Het ontnuchterende beeld is dat we de laatste jaren de aansluiting met Duitsland, onze grootste handelspartner en maatstaf, lijken te verliezen. En dat ondanks onze sterke economische fundamenten. Deels is dat verklaarbaar. Nederland is veel meer dan Duitsland afhankelijk van export naar het kwakkelende Europese achterland. Bovendien heeft Nederland een kostbaar zorgstelsel; de kwaliteit is weliswaar vergelijkbaar met Duitsland, maar die wordt bij ons duur betaald.

1. Ook is het zo dat Nederland zijn pensioenen anders financiert. Ons systeem van kapitaaldekking – in Duitsland is bijna het volledige pensioen gefinancierd op omslagbasis

2 maakt ons relatief kwetsbaar in tijden van lage rente en economische tegenslag. En sterker nog, ons fiscale stelsel draagt aan die kwetsbaarheid en extreme conjunctuurgevoeligheid bij.

Aan de ene kant hebben we een lange traditie om het maken schulden te stimuleren, door de rente op hypotheken en vreemd vermogen fiscaal aftrekbaar te maken. Tegelijk stimuleren we fiscaal massaal het sparen voor onder andere pensioen en banksparen en door vermogens nauwelijks te belasten. In goede tijden levert dat extra groei op: de stijgende vermogens in huizen, aandelen en in de pensioenvoorziening voeden dan extra consumptie en extra kredietverlening. In slechte tijden werkt het andersom. Nederland gaat gebukt onder zijn opgeblazen balansen, die voor een groot deel het gevolg zijn van ons fiscale stelsel. Dit maakt onze open economie onnodig extra conjunctuurgevoelig. De lasten van de crisis zijn eenzijdig afgewenteld op mensen in loondienst, waardoor werknemers duurder worden terwijl hun koopkracht daalt. Die spiraal van stapeling van lasten wordt nog verergerd door arbitrage op de arbeidsmarkt, waar werknemers in versneld tempo worden vervangen door zelfstandigen. Voor zover dit het gevolg is van perverse fiscale prikkels die leiden tot lagere productiviteit en lager welbevinden van de betrokkenen is dat ongewenst.

Landen met een ontwikkeld sociaal vangnet en goede collectieve voorzieningen kennen onvermijdelijk een relatief hoge belastingdruk. Daar is niets mis mee. Nederland heeft door de jaren heen bewezen toch uitstekend concurrerend te kunnen zijn. Op goede collectieve voorzieningen kunnen we juist trots zijn. Des te belangrijker is het dan wel om te zorgen voor een fiscaal stelsel dat de werkgelegenheid en economische groei optimaal bevordert en dat als eerlijk wordt ervaren. De crisis heeft de noodzaak van groot onderhoud van ons belastingstelsel indringend aan het licht gebracht. Als we onze agenda voortvarend uitvoeren is er geen enkele reden waarom we zouden moeten achterblijven bij Duitsland.

Download het artikel hier: ArtikelGrootNijboer2013