30 juni 2016

Algemene Beschouwingen

‘De aandacht verschuift expliciet naar de vraag en behoefte van de inwoners en naar de rolverdeling hierin tussen instellingen, inwoners, bedrijven en overheid’, stelt dit college, met grote letters, vast in deze voorjaarsnota 2016 Een stelling waar wij ons van harte bij aansluiten. Het verschil zit ‘m echter in de wijze waarop je dat wilt doen en vooral volgens welke logica. Door de gemaakte keuzes verandert er voor de inwoners in feite op dit moment niets, schrijft dit college, want quote: ‘De voorzieningen die we niet gaan bouwen zijn er nu ook nog niet’. Dat geldt blijkbaar niet voor alle voorgestelde investeringen in beton en wegen die dit college doet. Want ook die voorzieningen, als we die niet zouden bouwen, zijn er nu ook nog niet’. Voorzitter, voortbordurend op die logica: als mijn fractiegenoten niet alleen uit water en kalk zouden bestaan maar ook uit cement kon ik een bouwbedrijf beginnen!

 

Hoe plausibel voorgestelde investeringen in beton en wegen soms ook in onze ogen zijn: hier gelden vraag en behoefte van de inwoners kennelijk niet. Anders gezegd: ons is niets bekend over inwoners die enthousiast roepen dat zij nu de bouw van een tunnel zien zitten en DAAROM afzien van het voorfinancieren van te verwachten tekorten op jeugdwerk of meer uren in de thuiszorg en ook geen betaalbaar onderdak willen voor hun vereniging. Wat ons mateloos stoort is hoe dit college denkt dit inleveren van welzijn tegen beton te moeten verwoorden, zonder dat wij een door het college zelf verwachte onderbouwing zien vanuit de bevolking. Dit kan kennelijk wel van bovenaf worden opgelegd. Zo zien we ook een oud postkantoor al jaren leegstaan, wat de bewoners 25000 euro per jaar kost, kregen wij als antwoord op een door ons ingediende vraag. Terwijl in die afgelopen jaren clubjes en verenigingen op zoek waren naar betaalbaar onderdak. TAS, om maar iets te noemen. ‘Weggemotiveerd’ uit een van de twee centra waar dit college zich nu uit terugtrekt. Vanwege de kosten. Met lak aan de vraag en behoefte van de inwoners en naar de rolverdeling hierin tussen instellingen, inwoners, bedrijven en overheid, zoals dit college dat zelf en in grote letters vermeldt! Intussen worden zelfs plannen voor wijkcentra of buurthuizen opgeheven. Het college wacht op initiatieven vanuit de bevolking en dan is het schijnbaar vroeg genoeg. Quote, ook weer in grote letters: Dit leidt ertoe dat we ons moeten herbezinnen op onze plannen voor investeringen in voorzieningen. Naar onze mening sluiten die niet meer aan bij de veranderde tijd en behoeften. Zo wordt van de aanleg van een sporttuin in De Draai eenzijdig afgezien. Omdat een plein, schoolplein, dagactiviteitencentrum en sporthal worden gerealiseerd. Dat kan zo zijn, voorzitter, maar wat doet dit college nu met ‘de aandacht die expliciet verschuift naar de vraag en behoefte van de inwoners en naar de rolverdeling hierin tussen instellingen, inwoners, bedrijven en overheid’? Wat is dat voor raar beleid? Zo is het voor dit college niet vroeg genoeg om alvast ruim 8 miljoen op de plank te leggen voor een tunnel die nog altijd onzeker is. Dat plan wordt WEL in stand gehouden, ook al is dit eveneens een ding ‘dat we mogelijk niet gaan bouwen en dat er nu dus ook nog niet is’. Het oude postkantoor, een sporttuin en de tunnel, drie mooie voorbeelden van meten met meer dan twee maten. Uiteraard begrijpen we wel wat dit college bedoelt als het spreekt over ‘incidentele meevallers’. Dat is eerder te danken aan ons inzicht in de medemens dan aan de vaardigheid van dit college. In onze ogen heeft dit college gekeken naar waar op de welzijns-sector bespaard kan worden om geld vrij te maken waarmee gemetseld kan worden. Het andere college, het Huygens, komt er in dit licht bezien slecht af: ruim 8 miljoen op de tunnelplank, Huygens vier ton. Nou ja, het staat nu in ieder geval in de begroting… hoe lang gaat dat nog duren. Kan met deze vier ton de bouw starten? Een school is voor ons belangrijker dan een tunnel, we wachten al zo lang op dat onderwijsgebouw. Voorzitter, de Grexen baren ons zorgen. Want dat kost ons behoorlijk wat geld. Gelukkig is de laatste maanden weer af en toe wat grond verkocht. Maar de tijd dat we in de bouwmodus zaten ligt ver achter ons. Nu de stad leefbaar maken. Ook voor de zwakkeren in de samenleving zoals de ouderen in eenzaamheid en de eventuele ontsporing van de jeugd. Het vormen van een reserve parkeermaatregelen Stadshart 0,4 miljoen komt op ons vreemd over, daar wij als raad toch streven naar kostendekkendheid. Hoe zit dat, graag toelichting. De ingerekende OZB voor het nieuwe ziekenhuis 0,7 miljoen betalen we zelf maar, omdat het ziekenhuis er nog niet is? Wat doen we als het ziekenhuis helemaal niet komt? Graag toelichting. Iedereen telt mee in Heerhugowaard. Ook wanneer je een beperking hebt. We kunnen vandaag een grote stap voorwaarts maken door te zorgen voor informatie over de toegankelijkheid van openbare gebouwen in onze gemeente. Tegenwoordig gebeurt dit veelal via een app. Deze app bestaat en heet Ongehinderd. Hiermee kun je in 1 oogopslag zien welke gebouwen goed toegankelijk zijn. Verschillende gemeenten zijn al te vinden in deze applicatie. We roepen het college op om zich aan te sluiten bij dit initiatief. We zullen hiervoor een motie indienen.